Pierwiastki
śladowe są ważniejsze dla naszego zdrowia niż witaminy, gdyż nie mogą
być zsyntetyzowane przez organizm człowieka. Bez ich właściwych proporcji w organiźmie środki
odżywcze nie są efektywnie wykorzystywane. Są też niezbędne do
syntezy hormonów, aktywności enzymatycznej oraz są istotnymi składnikami
RNA. Jednakże poza pierwiastkami niezbędnymi dla naszego
zdrowia jest kilka pierwiastków toksycznych i silnie toksycznych. Ich
obecność w organiźmie w każdym stężeniu jest niepożądana. Szkodliwość
ich, poza stężeniem i czasem działania zależy również od zdolności
organizmu do ich eliminowania. Funkcje takie spelniają nerki, wątroba i
przewód pokarmowy.
Laboratorium "Biomol" określa stężenie oraz wzajemne proporcje między sobą około 30 pierwiastków w organiźmie człowieka.
Zobacz przykładowe wyniki badania włosów.
Pierwiastki niezbędne dla
organizmu
Bor Wpływa na metabolizm wapnia, fosforu i fluoru oraz na
wiele procesów enzymatycznych. Bor podnosi poziom hormonów sterydowych u
człowieka, dzięki czemu wpływa na przyswajalność wapnia i zapobiega
osteoporozie. Ma wpływ na aktywność komórek mózgowych oraz na cały
system immunologiczny.
Chrom Chrom wišże się z kwasami nukleinowymi i podlega
koncentracji w komórkach wątroby. Metal ten spełnia istotną rolę w
metabolizmie glukozy, niektórych białek oraz tłuszczów. Wchodzi w skład
enzymów np. trypsyny oraz stymuluje aktywność innych. Niedobór chromu
może powodowac zwiekszony apetyt na cukier i słodycze.
Cynk Ważny składnik enzymów trawiennych, bierze udział w
magazynowaniu insuliny, wspomaga system imunologiczny. Gdy masz słabe,
pękające paznokcie, suche, łamliwe włosy, szarą cerę, prawdopodobnie
brakuje ci tego pierwiastka.
Fosfor Potrzebny do przemian energetycznych, bierze udział
w tworzeniu kości i zębów, reguluje równowagę kwasowo- zasadową,
współtworzy fosfolipidy, które służš za budulec dla mózgu i komórek
nerwowych, uczestniczy w syntezie kwasu dezoksyrybonukleinowego.
Kobalt U człowieka rzadko stwierdza się niedobór kobaltu,
natomiast niedostateczne zaopatrzenie ich w witaminę B 12 powoduje
niedokrwistość oraz zmiany w organch mišższowych niektórych komórek
nerkowych.
Lit Lit występuje we wszystkich tkankach . Lit podlega
koncentracji w emalii zębów i przypuszczalnie zapobiega próchnicy.
Nagromadza się on też w nerkch i trzustce oraz w innych organach
miąższowych, a jego stężenie w surowicy jest wskaźnikiem niedoboru.
Magnez Potrzebny do syntezy białek, odgrywa bardzo ważnš
rolę przy skurczach mięśni, chroni naczynia włosowate mięśni przed
zniszczeniem, bierze udział w syntezie znacznej ilości enzymów, odgrywa
kluczową rolę w biochemicznych przemianach energetycznych cukru we krwi.
Bez niego stajemy się nadpobudliwi, rozkojarzeni, szybko się męczymy,
cierpimy na bóle głowy, kurcze i drgania mięśni. Spory niedobór tego
pierwiastka może być przyczyną zawałów i obniżonej odporności.
Mangan Mangan bierze udział w różnych procesach
fizjologicznych przede wszystkim jako aktywator enzymów regulujących
metabloizm glukozy i innych węglowodanów, lipidów łącznie z
cholesterolem oraz białek.
Miedź Jest składnikiem i aktywatorem enzymów w licznych
reakcjach redox, główie przy tworzeniu czerwonych krwinek, wspomaga
tworzenie tkanki łącznej. O jej niedoborze świadczy wiotka, szybko
starzejąca się skóra, obniżenie odporności organizmu, wypadanie włosów,
wypryski, zapalenie błon śluzowych, zwiększony poziom cholesterolu we
krwi.
Molibden Molibden wchodzi w skład kilku enzymów biorących
udział w procesach oksydacyjno-redukcyjnych (np. osydaza ksantynowa,
dehydrogenaza), a także innych metaloenzymów katalizujących metabolizm
puryn i tłuszczów.
Nikiel Brak niklu powoduje zahamowanie wzrostu i obniżenie
poziomu hemoglobiny we krwi. Ponadto zachodzą zmiany w naskórku (np.
nieprawidłowe rogowacenie, dermatozy) i zaburzenie pigmentacji. Przy
niedoborze niklu może nastąpić nagromadzenie się tłuszczów w wątrobie i
upośledzenie jej funkcji.
Selen Selen odgrywa w tych procesach rolę zbliżoną do
witaminy E i nieraz może ją zastępować w tej funkcji. Jako składnik
innch enzymów oksydacyjno-redukcyjnych i cytochromów (hemoprotein),
selen we krwi bierze udzaił w procesach metabolicznych na poziomie
komórkowym. Występuje najczęściej w połączeniu z aminokwasami, cysteiną
(selenocysteina) oraz metioninš (selenmetionina).
Siarka Siarka wchodzi w skład występującego w organiźmie
kwasu siarkowego, który jest wykorzystywany przez wątrobę w procesach
odtruwania wielu metabolitów i leków (ksenobiotyków). Związki siarki
biorą udział w procesach oksydacyjno-redukcyjnych. Dobowe
zapotrzebowanie na siarkę związane jest ściśle z przemianą białkową i
witaminami: biotynš (wit. H), tiaminą (wit. B1) oraz z kwasem liponowym.
Zawartość siarki jest uzależniona od ilości spożywanego białka.
Sód, potas Sód i potas sterują całą gospodarką
elektrolitów i mają wpływ na równowagę kwasowo-zasadową organizmu,
odgrywają główną rolę przy przewodzeniu bodźców we wszystkich komórkach
nerwowych. Potas bierze udział w regulacji czynności serca i funkcji
nerek.
Stront Nawet małe dawki tego pierwiastka pokrywają dzienne
zapotrzebowanie organizmu. Istotnym czynnikiem jest stosunek Ca/Sr, przy
obniżeniu, którego zachodzą deformacje kośća lub inne zespoły chorobowe.
Wanad Biologiczna rola wanadu wiąże się z wpływem na
procesy metaboliczne lipidów, fosfotransferaz, cukrów i oksydaz
monominowych oraz na gospodarkę sodowo-potasową i wapniowo-magnezową (na
przepływ jonów przez błonękomórkową). Kluczową rolę spełnia w procesach
przemiany fosforanów.
Wapń Dba o zdrowie, mocne kości i zęby, umożliwia
przewodzenie impulsów nerwowych, jest odpowiedzialny za skurcze włókien
mięśniowych, bierze udział w wielu procesach ezymatycznych, odgrywa
znaczšcą rolę przy regulacji pracy serca, działa przeciwalergicznie,
uszczelnia błony biologicznie. Jeśli przez dłuższy czas w organizmie
jest go za mało, dochodzi m.in. do osłabienia kości. Stają się łamliwe.
Wapń reguluje też procesy krzepnięcia krwi i odpowiada za właściwe
napięcie mięśni. Ma wpływ na pracę układu nerwowego oraz wydzielanie
hormonów, np. tarczycy i nadnerczy.
Żelazo Składnik czerwonego barwnika krwi (hemoglobiny) i
przenoszących tlen enzymów, wspomaga metabolizm białek. Jego niedobór
prowadzi do anemii. Może się też objawiać: bezsennością, uczuciem
zmęczenia, zaburzeniami koncentracji i zapamiętywania, brakiem
łaknienia, bladością skóry.
Pierwiastki toksyczne i
silnie toksyczne
Arsen Związki arsenu blokują bądź znacznie ograniczają czynność niektórych enzymów,
zwłaszcza biorących udział w procesach oddychania, co prowadzi do zatrzymania metabolizmu komórki.
Mogą też działać rakotwórczo i powodować zmiany w chomosomach. Tlenek arsenu jest silnš trucizną zwaną arszenikiem.
Bar Zatrucie barem w poczštkowym stadium objawia się
zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi, następnie niedowładem mięśni,
zwłaszcza kończyn górnych i szyi, ponadto trudnościami w oddychaniu. Bar
działa także hamująco na proces mineralizacji kości, w których jest
łatwo odkładany.
German German jet mało szkodliwy dla człowieka ale
wdychanie pyłów zawierających halogenki germanu działa toksycznie.
German podlega koncentracji w nerkach, wątrobie, śledzionie i kościach.
Powoduje stłuszczenie wątroby i może wywoływać stany zapalne i zmiany
mutagenne i teratogenne.
Glin Do niedawna uważano że związki glinu nie są szkodliwe
dla naszego organizmu. Zastosowano nawet alkaliczne zwišzki tego
pierwiastka w leczeniu stanów nadkwaśności (alugastrin, alumag, maalox,
gelatum, aluminium phoshoricum). Obecnie toksyczność aluminium nie jest
jeszcze w pełni poznana jednak ostatnie badania wskazują, że zwiększona
jego zawartość w tkankach organizmu jest zawsze niekorzystna dla
zdrowia. Na przykład nadmierna kumulacja glinu w tkance mózgowej
powoduje zaburzenia pamięci i równowagi. Ponadto glin wišże się z DNA
komórek nerwowych i blokuje ważne enzymy centralnego układu nerwowego.
Kadm Toksyczne działanie kadmu (w dużym stopniu) polega na
zaburzeniu czynności nerek, chorobie nadciśnieniowej, zmianach
nowotworowych (zwłaszcza gruczołu krokowego i nerek), zaburzeniach
metabolizmu wapnia (deformacja szkieletu), zaburzenia funkcji
rozrodczych.
Ołów Zatrucie ołowiem powoduje brak apetytu, nadciśnienie
tętnicze krwi, nerwowość, kolki i skurcze. Ołów blokuje również enzymy
biorące udział w syntezie hemoglobiny, przyspiesza niszczenie
erytrocytów, prowadzi do osłabienia kości hamując wbudowywanie wapnia w
ich struktury. Ponadto utrudnia wchłanianie jodu niezbędnego do
prawidłowej czynności tarczycy.
Rtęć Zatrucie rtęcią wywołuje zaburzenia widzenia i
świadomości, nerwowość, nagminne zapominanie, stany dezorientacji i
zagubienia. Szkodliwe działanie rtęci jest bardzo trwałe ponieważ jej
związki łączą się z enzymami.
Jakie
mogą być przyczyny zachwiania równowagi pierwiastków śladowych w naszym
organiźmie?
Istnieje
wiele barier absorpcji pierwiastków, które mogą przyczynić się do
zachwiania równowagi biopierwiastkowej. Należą do nich takie czynniki jak
np.:
Złe nawyki żywieniowe, niewłaściwa dieta oparta na nadmiernym
spożyciu wysokooczyszczonych i przetworzonych produktów, alkoholu.
Prowadzić ona może do zubożenia bardzo wielu cennych pierwiastków,
Przyjmowanie niewłaściwego suplementu bądź jego nieodpowiedniej
ilości. Może to prowadzić do nadmiarów i/lub niedoborów biopierwiastków,
Leki. Przyjmowanie leków może uszczuplić zapasy minerałów w
organizmie i/lub podwyższyć poziom metali toksycznych.
Stres. Może on spowodować usunięcie z organizmu wielu środków
odżywczych, a jednocześnie obniżyć jego zdolność do ich absorpcji i
wykorzystania,
Dziedziczne predyspozycje do zaburzeń równowagi biopierwiastków,
niedoborów i nadmiarów. Prawdopodobnie inny styl życia może zdominować
lub odmienić genetyczne reakcje organizmu w przypadkach schorzeń
dziedzicznych.
Zanieczyszczenie środowiska. Od najmłodszych lat po wiek dorosły
każdy człowiek narażony jest nieustannie na działanie różnorodnych
źródeł metali toksycznych. Badania naukowe wykazały, że zaburzenia
równowagi biopierwiastkowej i/lub nadmiar metali toksycznych mogą się
przyczynić do powstania wielu chorób, na przykład: stwardnienie tętnic,
niektóre nowotwory, hipercholesterolemia, nadciśnienie, nadpobudliwość,
choroba Alzheimera, bóle migrenowe, trudności w koncentracji i uczeniu
się oraz wiele innych.
Konkluzja:
Analiza pierwiastkowa włosów to doskonała metoda diagnostyczna
pozwalająca na bezbłędne rozpoznawanie tendencji chorobowych na wiele
lat przed ujawnieniem się wszelkich chorób.
Potrafi ona określić bardzo ściśle ilość pierwiastków magazynowanych
przez organizm, ich wzajemne proporcje, stan przemiany mineralnej i typ
metaboliczny.
Na podstawie analizy można dokładnie określić odpowiedni sposób
odżywienia oraz nieodzowną suplementację witaminowo-mineralną.
W ten sposób można metodami medycyny naturalnej skutecznie wyprzeć
chorobę i zastosować najlepszy sposób leczenia i profilaktyki.
Analiza jest konieczna dla każdego kto źle się odżywia i cierpi na:
zaburzenia gastryczne, hormonalne, neurologiczne, otyłość, łuszczycę,
zaparcia, schorzenia reumatyczne, długotrwałe depresje.
Czy
warto zrobić sobie badanie włosów?
Jeżeli
cierpisz na dolegliwości, których przyczyna nie może być ustalona przy
pomocy zwykłych badań analitycznych bądź jeśli terapia nie jest w pełni
skuteczna, analiza pierwiastkowa włosów może okazać się dla Ciebie
bardzo pomocna. Odkrywa ona unikalne środowisko metaboliczne, które jest
nieosišgalne przy pomocy innych testów. Może więc w takim przypadku
wskazać właściwą, skuteczną terapię jak też profilaktkę. Ponadto raz
w roku powinna być przeprowadzona analiza do oszacowania oddziaływań
pierwiastków toksycznych i ich stężeń jako element profilaktyki
chorób jak również ewentualnej detoksykacji. Dlatego też niezależnie od tego czy i jakie masz dolegliwości
zawsze warto zrobić sobie badanie włosów jeśli chcesz wiedzieć
jak zapewnić sobie przez długie lata jak najlepsze zdrowie, kondycję i
samopoczucie.
A więc - zdecyduj
się! Kliknij na link Kontakt lub
Rejestracja i wypełnij
formularz zamówienia. Badanie włosów i suplementy diety możesz też zamówić dzwoniąc na nr 606 110 285 lub pisząc na adres grapp@vp.pl.
Więcej
informacji na temat analizy pierwiastkowej włosów można uzyskać na
stronie: http://www.biomol.pl/
Życzymy wspaniałych efektów kuracji
zalecanej na podstawie wyników badania włosów.